Language Magazine: actualiteit en trends voor
taalwerkers
Intercomprehensie: een utopie? (LM van 1 juni 2005)
Il problema della cultura europea del futuro non sta certo del poli-glottismo totale, ma in una comunità di persone che possono coglere lo spirito, il profumo, l'atmosfera di una favella diversa. Una Europa di poliglotti non è una Europa di persone che parlano correntemente molte lingue, ma nel migliore dei casi di persone che possono incontrarsi parlando ciascuno la propria lingua e intendendo quella dell'altro, che pure non saprebbero parlare in modo fluente, e intendendola, sia pure a fatica, intendessero il 'genio', l'universo culturale che ciascuno esprime parlando la lingua dei propri avi e della propria tradizione (Eco, U. 2000, La ricerca della lingua perfetta nella cultura europea. Rome).
Hebt u de bovenstaande tekst gelezen? Spreekt of schrijft u geen Italiaans?
Gesteld dat u in het beste geval een andere Romaanse taal beheerst, én u verstaat wat er
hierboven staat, dan hebt u een goed intercomprehensieniveau. Als u er niets van kan maken, dan is er
misschien nog wel wat werk aan uw intercomprehensiecompetentie. Huh?
Intercomprehensie is een vorm van communicatie waarbij iedere persoon de eigen moedertaal gebruikt en de taal van de andere begrijpt.
De communicatie tussen alle mensen zou enorm vergemakkelijken als iedereen dezelfde lingua franca zou kunnen hanteren. Met die stelling zijn de meeste mensen het eens. Ze is algemeen aanvaard. De idee van de lingua franca als oplossing voor de taalbarrières in ons werelddorp is stevig gevestigd en weinig mensen betwisten het voordeel van een lingua franca. Willen we een goed functionerende global village, dan hebben we ook een global language nodig.
Toch zijn er de laatste tijd steeds meer kritische geluiden over de lingua franca. Zo wordt er gewezen op het gevaar van een taalkundig imperialisme van één enkele wereldtaal, zo wordt er gewezen op het nadeel van een cultuurvrij gebruik van die lingua franca en zo wordt er gewezen op het gevaar dat onvoldoende communicatie in de moedertaal mogelijks tot een depreciatie van de moedertaal kan leiden.
Een alternatief voor of een aanvulling op het gebruik van de lingua franca is intercomprehensie. Als we intercomprehensie definiëren als "een vorm van communicatie waarbij iedere persoon de eigen moedertaal gebruikt (lees: spreekt en schrijft) en de taal van de andere begrijpt", dan betekent dat dat we niet in staat hoeven te zijn in de vreemde taal te spreken of te schrijven. Dat is een essentieel kenmerk van intercomprehensie.
Wie doordenkt, ontdekt dat intercomprehensie een aantal aantrekkelijke facetten heeft.
Stel dat we van intercomprehensie een (aanvullende of alternatieve) pijler maken van ons taalbeleid en ons taalonderwijs?
Meer >>
Reageer U kunt uw reactie aan dit artikel toevoegen.
|
|
|
|
|